تبلیغات
.: Sezarr :. - تاریخچه منچستر یونایتد
.: Sezarr :.

لینکدونی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مقدمه

شهر منچستر با داشتن موقعیت قوی تجاری واستادیوم بزرگی چون الدترافورد، تا به حال با موفقیت میزبان بازی‌های عمده‌ای بوده که آخرین بار آن بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۲-۲۰۰۳ بین تیم‌های یوونتوس و میلان بود. با این حال نباید توفیق منچستر را از لحاظ فوتبال تنها به این استادیوم اختصاص داد و باید عواملی چون باشگاه‌های حرفه‌ای که بالغ بر ۸ تیم است را به آن اضافه کرد . البته موفقیت این شهر تجاری تنها به خاطر فوتبال نیست ، بلکه باید عواملی دیگر چون انقلاب صنعتی که از منچستر شهری مدرن خصوصاً در صنعت نساجی ساخت را در آن سهیم کرد. از لحاظ منابع تفریحی و ورزشی، منچستر بعد از دوران تجدد تقریباً به شهری کامل بدل شده‌است .

[ویرایش] منچستر یونایتد در گذر زمان

این باشگاه در سال ۱۸۷۸ توسط موسسه لانکاشایر و یورک شایر متعلق به کارکنان راه‌آهن تأسیس شد. در سال ۱۸۸۵ تیم فوتبال حرفه‌ای را بنیان نهاد و در سال ۱۹۰۲ به همین نام شناخته شد. این باشگاه از آن مردان عادی جامعه بود؛ افرادی که در شرکت راه‌آهن یا کارخانه‌های ذغال سنگ کار می‌کردند و برای تفریح به این باشگاه می‌آمدند و عضو آن بودند .

اعضای این باشگاه در سال ۱۸۸۶ اولین افتخار خود را کسب کردند. آن‌ها توانستند جامی که خود آن را ترتیب داده بودند را دریافت کنند. نام این جام « سنیور کاپ منچستر» بود که برای شرکت در آن مسابفات، مسئولان شرط سنی قائل نشدند و به همین دلیل بازیکنان قدیمی باشگاه نیز در آن بازی کردند! با کار و تلاش فراوان، تیم در سال ۱۸۹۲ به لیگ انگلیس ملحق گردید ولی در سال ۱۹۰۲ آن‌ها با بدشانسی مواجه و ورشکسته شدند . پس از ورشکستگی باشگاه، فردی به نام هری استافورد آن را خرید و روی باشگاه و تیم سرمایه‌گذاری کرد.

در سال ۱۹۰۳ به طور رسمی اولین مربی برای باشگاه استخدام شد. او ارنست ماگنل نام داشت و تحت نظارت او روز به روز بر کیفیت بازی منچستری‌ها افزوده می‌شد. آنها راه ترقی را خوب پیدا کرده بودند. یکی از خریدهای آن روزهای منچستر بیلی مردیت بود که یکی از بهترین‌های آن زمان فوتبال بود. آنها توانستند با مردیت اولین عنوان قهرمانی رسمی خود را در لیگ انگلستان که به تازگی حرفه‌ای شده بود جشن بگیرند. باشگاه منچستر در سال ۱۹۱۰ از مکان اصلی خود واقع در خیابان بانک، به محلهٔ ترافورد منتقل شد.

[ویرایش] شیاطین سرخ

تیم فعلی منچستر یونایتد حاصل تلاش سخت مربیان در طول بیش از چهار دهه‌است. در سال ۱۹۵۸ طی حادثه‌ای غم‌انگیز بیشتر شاگردان مربی موفق تیم -بازبی- بر اثر سانحه هوایی کشته شدند. پس از این سانحه، بازبی با مدیریت صحیح و با استفاده از بازماندگان تیم و نفرات جدید موفق شد تیم خود را از نو بسازد و عامل قهرمانی غرورانگیز این تیم در مسابقات جام قهرمان اروپا در فصل ۶۸-۱۹۶۷ شود. این افتخاری بود که بازبی به‌عنوان اولین انگلیسی موفق به انجام آن شد. آن‌ها دو بار دیگر توانستند این افتخار را در زمان سر الکس فرگوسن تکرار کنند. ابتدا در سال ۱۹۹۹ و در یک فینال سخت و به یاد ماندنی موفق شدند تیمشان را صاحب دومین افتخار اروپایی کنند. در آن زمان منچستر یونایتد در وقتهای تلف شده نیمه دوم و در شرایطی که هیچ امیدی به پیروزی نداشت، توانست دو گل زیبا را وارد دروازه رقیب خود بایرن مونیخ کند. آن‌ها با این کار علاوه بر اینکه موفق شدند خود را به یک افتخار بزرگ برسانند، برای فرگوسن با تجربه نیز ارزش و اعتبار تازه‌ای خریدند و او توانست به شهرتی جهانی دست یابد و اسطورهٔ گذشته تیم را دوباره بازسازی کند و دیگر بار در سال 2008 در فینال جام قهرمانی اروپا آنها توانستند برای سومین بار این جام را در شرایطی بدست بیاورند که حریفشان در فینال، تیم فوتبال چلسی انگلستان بود. در آن بازی در حالی که پس از وقت‌های قانونی و اضافه دو تیم به تساوی یک بر یک رسیده بودند در ضربات پنالتی در شرایطی که تیم چلسی برای قهرمانی فقط نیاز به گل کردن آخرین ضربه پنالتی داشت، آنها آن ضربه را به هدر دادند تا در ادامه منچستر یونایتد موفق شود برای سومین بار قهرمان اروپا شود.

[ویرایش] اسطوره‌های سرخ پوشان

از جمله اسطوره‌های این تیم می‌توان به سر بابی چارلتون، جرج بست، پیتر اشمایکل، برایان رابسون، دیوید بکهام، دنیس لاو، اوله گانر سولسشیر، دانکن ادوارد، اریک کانتونا و کریستیانو رونالدو و وین رونی و در رأس همه آنان سر مت باسبی و سر الکس فرگوسن اشاره نمود. بازی سازی این تیم پس از رفتن دیوید بکهام برعهدهٔ روی کین و پس از او هم بر عهدهٔ رایان گیگز، هافبک باتجربهٔ ولزی این تیم قرار گرفت. اکنون چندی از این اسطوره‌ها را معرفی می‌کنیم:

:: سر الکس فرگوسن

اینک رهبری تیم را سر الکس فرگوسن که اسکاتلندی است، بر عهده دارد که بیش از ۲۰ سال در این سمت مشغول به کار است و منچستر یونایتد را به یکی از بهترین تیم‌های جهان فوتبال مبدل ساخته و همواره با استفاده از بازیکنان جوان که از تیم‌های پایه‌ای باشگاه انتخاب و به کار گرفته‌است، قهرمانی‌های زیادی را برای منچستر به ارمغان آورده‌است و خود را در زمره بهترین مربیان جهان قرار داده‌است. بیشتر فتخارات منچستر یونایتد را طرفداران این تیم مدیون او می‌دانند.

:: اریک کانتونا

از اریک کانتونای فرانسوی به عنوان بهترین و محبوب‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه شیاطین سرخ نام برده می‌شود، چرا که با بازی‌های زیبا و تماشاگر پسند خود حتی چندی پیش به عنوان بهترین بازیکن تاریخ لیگ برتر نیز انتخاب شد.

کانتونا با چهره مصمم و بازی فوق العاده‌اش و به خصوص حرکات غیر معمولی و شادی‌های پس از گل‌اش جایگاه خاصی در میان طرفداران منچستر یونایتد دارد. اریک کانتونا در سال ۱۹۹۳ به جمع شیاطین سرخ پیوست و در همین سال با این تیم توانست به انتظار ۲۶ ساله طرفداران منچستر یونایتد پایان دهد و به قهرمانی لیگ برتر دست یابد .

:: رایان گیگز

ولزی محبوب اُلدترافورد که به عنوان یکی از کلاسیک‌ترین هافبک‌های چپ پای جهان شناخته می‌شود فوتبال را با منچستر یونایتد آغاز کرده و ۱۶ سال است که پیراهن سرخ شیاطین سرخ را می‌پوشد. گیگز با ۹ قهرمانی در لیگ برتر افتخار بزرگی را برای خود و منچستر یونایتد رقم زده‌است.

گیگز در فصل گذشته توانست به رکورد ۵۰۰ بازی برای منچستر یونایتد دست یابد و با توجه به تمدید ۳ ساله قراردادش می‌توان انتظار به جای گذاشتن یک رکورد جاودانه از سوی او را داشت .

رایان گیگز که هم اکنون به عنوان یکی از محبوب‌ترین بازیکن اُلدترافورد شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۰ هنگامی که با پیشنهاد چند میلیون دلاری باشگاه لاتزیو رویرو شد بنابر درخواست خود و همامنگی با مسئولان منچستر یونایتد قرارداد خود را تمدید کرد تا وفاداری‌اش را به شیاطین سرخ ثابت کند.

از جمله طرفداران رایان گیگز می‌توان از «موراتی» مالک باشگاه اینتر میلان نام برد که در طول ۳ سال تمام تلاش خود را برای انتقال گیگز به سن سیرو انجام داد که هیچ وقت به نتیجه نرسید . در اواسط فصل گذشته و در آستانه سال نو میلادی، موراتی اعلام کرد که «رایان گیگز را به عنوان هدیه کریسمس برای هواداران اینتر به جمع آبی پوشان اضافه خواهم کرد»، این وعده موراتی هیچ وقت تحقق نیافت اما با این وعده موراتی می‌توان بیشتر به ارزش رایان گیگز پی برد.

در تاریخ 29 آوریل 2009 رایان گیگز در دور رفت مرحله نیمه نهایی جام باشگاه‌های اروپا مقابل آرسنال برای هشتصدمین بار با پیرآهن منچستر یونایتد به میدان رفت.

:: جرج بست

بازیکنی اهل کشور ایرلند شمالی که یکی از اسطوره‌های تاریخ باشگاه شیاطین سرخ به حساب می‌آید. تمام افتخارات جرج بست فقط در رده باشگاهی و با پیراهن منچستر یونایتد بود ، وی بارها با پیشنهاد انگلیسی‌ها برای پوشیدن پیراهن تیم ملی انگلیس مواجه شد ولی هیچ وقت حاضر نشد ملیت خود را تغییر دهد. جرج بست به دلیل مصرف بی رویه مشروبات الکلی خیلی زود مجبور به خداحافظی از میادین فوتبال شد و در سال ۲۰۰۵ سر انجام به دلیل بیماری، جان خود را از دست داد.


پس از فوت وی باشگاه منچستر یونایتد یک بازی دوستانه را در الدترافورد برگزار کرد و تمامی درآمد حاصل از این بازی را به خانواده بست تقدیم کرد. در این بازی تماشاگران حاضر در ورزشگاه پوسترهایی با عکس جرج بست در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود:

Best The Best

[ویرایش] بازیکنان

[ویرایش] ترکیب تیم نخست

این ترکیب در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰ نوشته شده‌است و مطابق با صفحه باشگاه در ویکی پیدا انگلیسی می‌باشد .[۱]

شماره نقش بازیکن
۱ Flag of the Netherlands دروازه‌بان ادوین ون در سار
۲ پرچم انگلند مدافع گری نویل (کاپیتان)
۳ پرچم فرانسه مدافع پاتریس اورا
۴ پرچم انگلند هافبک اوون هارگریوز
۵ پرچم انگلند مدافع ریو فردیناند
۶ پرچم انگلند مدافع وز براون
۷ پرچم انگلند مهاجم مایکل اوون
۸ پرچم برزیل هافبک اندرسون
۹ پرچم بلغارستان مهاجم دیمیتار برباتوف
۱۰ پرچم انگلند مهاجم وین رونی
۱۱ پرچم ولز هافبک رایان گیگز (کاپیتان دوم)
۱۲ پرچم انگلند دفاع کریس اسمالینگ
۱۳ پرچم کره جنوبی هافبک پارک جی سونگ
۱۴ پرچم مکزیک مدافع خاویر هرناندز
۱۵ پرچم صربستان مدافع نمانیا ویدیچ
۱۶ پرچم انگلند هافبک مایکل کریک
۱۷ پرچم پرتغال هافبک نانی
۱۸ پرچم انگلند هافبک پل اسکولز
شماره نقش بازیکن
۲۰ پرچم برزیل مدافع فابیو داسیلوا
۲۱ پرچم برزیل مدافع رافائل دا سیلوا
۲۲ پرچم ایرلند مدافع جان اوشی
۲۳ پرچم ایرلند شمالی مدافع جانی ایوانز
۲۴ پرچم اسکاتلند هافبک دارن فلچر
۲۵ پرچم اکوادور هافبک آنتونیو والنسیا
۲۶ پرچم فرانسه مهاجم گابریل اوبرتان
۲۷ پرچم ایتالیا مهاجم فدریکو ماچدا
۲۸ پرچم ایرلند هافبک درن گیبسون
۲۹ پرچم لهستان دروازه‌بان توماس کوژاک
۳۰ پرچم بلژیک مدافع ریچی دی لیت
۳۱ پرچم ایرلند شمالی هافبک کوری ایوانز
۳۳ پرچم پرتغال مهاجم به‌به
۴۰ پرچم انگلند دروازه‌بان بن آموس
۴۲ پرچم نروژ هافبک مگنوز ایکرم
۴۴ پرچم انگلند مدافع جو دودجن
۴۵ پرچم انگلند مدافع الیور گیل

[ویرایش] بازیکنان قرضی

شماره نقش بازیکن
۳۵ پرچم انگلند هافبک تام کلورلی
۴۰ پرچم انگلند دروازه‌بان بن آموس
شماره نقش بازیکن
۴۳ پرچم انگلند هافبک ماتیو جیمز


[ویرایش] کاپیتان‌های باشگاه

تاریخ نام بازیکن یادداشت
۱۸۷۸–۱۸۹۶ ناشناس
۱۸۹۶–۱۹۰۳ هری استافورد کاپیتان تیم نیوتون هیث و به طور کلی اولین کاپیتان تیم منچستر یونایتد
۱۹۰۳–۱۹۰۴ ناشناس
۱۹۰۴–۱۹۰۷ جک پدیه
۱۹۰۷–۱۹۱۳ چارلی رابرتز
۱۹۱۳–۱۹۱۹ جرج استیسی
۱۹۱۹–۱۹۲۲ جرج هانتر
۱۹۲۲–۱۹۲۸ فرانک بارسون
۱۹۲۸–۱۹۳۲ جک ویلسون
۱۹۳۲–۱۹۳۶ هاف مک لناهان
۱۹۳۶–۱۹۳۹ جیمی براون
۱۹۳۹–۱۹۴۶ هیچکس هیچ مسابقه فوتبالی در طول این سال‌ها که همزمان با جنگ جهانی دوم بود، برگزار نشد
۱۹۴۶–۱۹۵۳ جانی کری او اولین کاپیتان تیم است که متولد کشوری خارج از پادشاهی متحد است
۱۹۵۳–۱۹۵۴ آلنبی چیلتون پس از بازنشستگی جانی کری به مدت یکسال کاپیتان تیم بود
۱۹۵۴–۱۹۵۸ راجر بیرن در حادثه سال ۱۹۵۸ مونیخ کشته شد
۱۹۵۸–۱۹۶۲ بیل فولکس
۱۹۶۲-۱۹۶۷ نوئل کانت ول
۱۹۶۷–۱۹۷۳ بابی چارلتون
۱۹۷۳–۱۹۷۹ مارتین بوچان
۱۹۷۹–۱۹۸۲ سامی مکلروی
۱۹۸۲–۱۹۹۴ برایان رابسون او دارای بلندترین سابقه کاپیتانی در تاریخ باشگاه است
۱۹۹۴–۱۹۹۶ استیو بروس او از سال ۹۱ تا ۹۴ کاپیتان دوم تیم نیز بوده‌است
۱۹۹۶–۱۹۹۷ اریک کانتونا اولین کاپیتان منچستر که نه از پادشاهی متحد بود و نه از ایرلند
۱۹۹۷–۲۰۰۵ روی کین بیشترین جام‌ها را نسبت به سایر کاپیتان‌ها از آن خود کرد
۲۰۰۵- گری نویل اولین کاپیتان منچستر که پس از راجر بیرن در منچستر به دنیا آمده‌است
2008-2009 روی فردیناند
2009-2010 نمانیا ویدیچ به خاطر مصدومیت طولانی مدت فردیناند بازوبند کاپیتانی به او داده شد

[ویرایش] رکوردهای بازیکنان

تا تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ اطلاعات زیر منطبق بر وب‌گاه رسمی باشگاه به دست آمده‌اند . بازیکنانی که به صورت درشت نوشته شده‌اند ، هنوز در باشگاه بازی می‌کنند .


بیشترین تجربه بازی

# نام بازیکن سال‌های حضور تجربه بازی تعداد گل‌ها
۱ رایان گیگز ۱۹۹۱ – ۸۳۸ ۱۵۵
۲ سر بابی چارلتون ۱۹۵۶ – ۱۹۷۳ ۷۵۸ ۲۴۹
۳ بیل فولکس ۱۹۵۲ – ۱۹۷۰ ۶۸۸ ۹
۴ پل اسکولز ۱۹۹۴ – ۶۴۳ ۱۴۹
۵ گری نویل ۱۹۹۲ – ۵۹۸ ۷
۶ الکس استفانی ۱۹۶۶ – ۱۹۷۸ ۵۳۹ ۲
۷ تونی دان ۱۹۶۰ – ۱۹۷۳ ۵۳۵ ۲
۸ دنیس ایروین ۱۹۹۰ – ۲۰۰۲ ۵۲۹ ۳۳
۹ جو اسپنس ۱۹۱۹ – ۱۹۳۳ ۵۱۰ ۱۶۸
۱۰ آرتور آلبیستون ۱۹۷۴ – ۱۹۸۸ ۴۸۵ ۷


بیشترین تعداد گل زده

# نام بازیکن سال‌های حضور تجربه بازی تعداد گل‌ها تعداد گل در هر بازی
۱ سر بابی چارلتون ۱۹۵۶ – ۱۹۷۳ ۷۵۹ ۲۴۹ ۰٫۳۲۸
۲ دنیس لاو ۱۹۶۲ – ۱۹۷۳ ۴۰۴ ۲۳۷ ۰٫۵۸۷
۳ جک رولی ۱۹۳۷ – ۱۹۵۵ ۴۲۴ ۲۱۱ ۰٫۴۹۸
۴ دنیس وایولت ۱۹۳۷ – ۱۹۵۵ ۲۹۳ ۱۷۹ ۰٫۶۱۱
۴ جرج بست ۱۹۶۳ – ۱۹۷۴ ۴۷۰ ۱۷۹ ۰٫۳۸۱
۶ جو اسپنس ۱۹۱۹ – ۱۹۳۳ ۵۱۰ ۱۶۸ ۰٫۳۲۹
۷ مارک هیوز ۱۹۸۳ – ۱۹۹۵ ۴۶۷ ۱۶۳ ۰٫۳۴۹
۸ رایان گیگز ۱۹۹۱ – ۸۳۸ ۱۵۵ ۰٫۶۸۵
۹ رود ون نیستلروی ۲۰۰۱ – ۲۰۰۶ ۲۱۹ ۱۵۰ ۰٫۱۸۵
۱۰ پل اسکولز ۱۹۹۴ – ۶۴۳ ۱۴۹ ۰٫۲۳۲

[ویرایش] برنده‌های جوایز

بازیکن اروپایی سال

بازیکنانی که در ادامه نام آن‌ها را مشاهده می‌کنید برنده توپ طلای اروپا شده‌اند که در تیم منچستریونایتد بازی می‌کردند:

دنیس لاو - ۱۹۶۴

بابی چارلتون - ۱۹۶۶

جرج بست - ۱۹۶۸

کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸

کفش طلای اروپا

بازیکنانی که در ادامه نام آن‌ها را مشاهده می‌کنید برنده کفش طلای اروپا شده‌اند که در تیم منچستریونایتد بازی می‌کردند:

کریستیانو رونالدو (۳۱ گل) - ۲۰۰۸

بهترین بازیکن جهان

بازیکنانی که در ادامه نام آن‌ها را مشاهده می‌کنید به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شده‌اند در زمانی که در تیم منچستریونایتد بازی می‌کردند:

کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸

[ویرایش] افتخارات منچستر یونایتد

[ویرایش] داخلی

لیگ

لیگ دسته اول و لیگ برتر: ۰۸-۱۹۰۷، ۱۱-۱۹۱۰، ۵۲-۱۹۵۱، ۵۶-۱۹۵۵، ۵۷-۱۹۵۶، ۶۵-۱۹۵۵، ۶۷-۱۹۶۶، ۹۳-۱۹۹۲، ۹۴-۱۹۹۳، ۹۶-۱۹۹۵، ۹۷-۱۹۹۶، ۹۹-۱۹۹۸، ۲۰۰۰-۱۹۹۹، ۰۱-۲۰۰۰، ۰۳-۲۰۰۲، ۰۷-۲۰۰۶، ۰۸-۲۰۰۷، ۰۹-۲۰۰۸

لیگ دسته دوم: ۳۶-۱۹۳۵, ۷۵-۱۹۷۴

جام‌ها

جام حذفی انگلستان: ۰۹-۱۹۰۸، ۴۸-۱۹۴۷، ۶۳-۱۹۶۲، ۷۷-۱۹۷۶، ۸۳-۱۹۸۲، ۸۵-۱۹۸۴، ۹۰-۱۹۸۹، ۹۴-۱۹۹۳، ۹۶-۱۹۹۵، ۹۹-۱۹۹۸, ۰۴-۲۰۰۳

جام اتحادیه فوتبال انگلیس: ۹۲-۱۹۹۱, ۰۶-۲۰۰۵, ۰۹-۲۰۰۸, ۱۰-۲۰۰۹

جام خیریه انگلیس: ۱۹۰۸، ۱۹۱۱، ۱۹۵۲، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۶۵، ۱۹۶۷، ۱۹۷۷، ۱۹۸۳، ۱۹۹۰، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۲۰۰۳, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۱۰

[ویرایش] اروپایی

لیگ قهرمانان اروپا: ۶۸-۱۹۶۷، ۹۹-۱۹۹۸, ۰۸-۲۰۰۷

جام برندگان جام: ۹۱-۱۹۹۰

سوپر جام: ۱۹۹۱

[ویرایش] جهانی

جام بین‌ قاره‌ای: ۱۹۹۹

جام باشگاه‌های جهان : ۲۰۰۸

[ویرایش] ورزشگاه الدترافورد

الدترافورد
تئاتر رویا ها
Old Trafford.jpg
محل خیابان سر مت بازبی,
الدترافورد,

منچستر کبیر,
انگلستان

تاریخ شروع ساخت ۱۹۰۹
تاریخ بازگشایی ۱۹۱۰
مالک منچستر یونایتد
گرداننده منچستر یونایتد
هزینه ساخت £۹۰٬۰۰۰ (۱۹۰۹)
طراح آرچیبالد لیچ (۱۹۰۹)
گنجایش ۷۵٬۹۵۷
مستاجرها

الدترافورد یکی از مشهورترین و بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های فوتبال در بریتانیا و جهان است . در اوضاع و احوالی که بسیاری از باشگاه‌ها از ورزشگاه‌های قدیمی خود به محل‌هایی جدید نقل مکان می‌کنند ، منچستر الدترافورد را حفظ می‌کند و به جای رفتن به جایی دیگر همان ورزشگاه قدیمی را توسعه می‌دهد .

بابی چارلتون اسطورهٔ فوتبال انگلستان این ورزشگاه را « تئاتر رویاها » نامیده‌است .

« زیباترین و بهترین در نوع خود . فوق‌العاده‌ترین ورزشگاهی که تابه حال دیده‌ام . این ورزشگاه در دنیا نظیر ندارد و افتخار شهر منچستر است . اینجا خانهٔ تیمی است که در آن می‌تواند شگفتی بیافریند و ... » این جملات نویسندهٔ یکی از روزنامه‌های منچستر در روز پس از افتتاح ورزشگاه در سال ۱۹۱۰ است .

ورزشگاه الدترافورد حدود یک قرن عمر دارد . پیش از آن تیم منچستر ورزشگاهی کوچک و قدیمی داشت و الدترافورد به عنوان خانهٔ جدید باشگاه در غرب شهر منچستر بنا شد . الدترافورد در آن دوران با هزینه‌ای معادل ۶۰ هزار پوند ساخته شد که در زمان خود رقمی سرسام آور بود . آرچینا لیچ مهندس معروف اسکاتلندی طراح این ورزشگاه بود . او ورزشگاه‌های معروف وایت هارت لین در شمال شهر لندن و همدن پارک در شهر گلاسگو را نیز طراحی کرده‌است . الدترافورد در سالهای ۱۹۱۱ و ۱۹۱۵ فینال جام حذفی انگلیس را برگزار کرد و در سال ۱۹۲۰ پذیرای بیشترین تماشاگر در بازی منچستر یونایتد مقابل آستون ویلا بود .

در جنگ جهانی دوم الدترافورد در بمباران نیروی هوایی آلمان بشدت آسیب دید و تیم منچستریونایتد از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ بازی‌های خود را در ورزشگاه مین رود باشگاه منچستر سیتی برگزار می‌کرد . برای جام جهانی ۱۹۶۶ ورزشگاه الدترافورد بازسازی شد و بازی مجدد فینال جام حذفی سال ۱۹۷۰ بین چلسی و لیدز یونایتد در این ورزشگاه برگزار گردید .

الدترافورد اولین ورزشگاه انگلیس در دهه ۱۹۷۰ به حساب می‌آید که در آن حصار نصب کردند تا تماشاگران متعصب خشمگین نتوانند به زمین مسابقه حمله کنند .


[ویرایش] توسعه جایگاه‌ها تا دهه ۸۰

دردهه‌های ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ بیش از ۵۸ هزار نفر می‌توانستند در ورزشگاه قرار بگیرند و به تماشای مسابقه بپردازند . اما با نصب کامل صندلی در آن ظرفیت واقعی ورزشگاه به ۴۴هزار نفر کاهش پیدا کرد که برای باشگاهی چون منچستریونایتد کم بود . از اوایل دهه ۹۰ مدیران باشگاه به فکر افزایش حجم ورزشگاه افتادند . براساس طرحی تازه ۲۶ هزار صندلی جدید ظرفیت ورزشگاه را افزایش می‌داد . ابتدا گنجایش ورزشگاه را به ۵۶ هزار نفر افزایش دادند و پس از آن جایگاه شمالی‌اش را تا ارتفاع ۶۶ متری بالا بردند که تا آنجا نیز گسترش یابد. هزینه‌ای معادل ۱۹ میلیون پوند برای افزایش ظرفیت ورزشگاه مصرف شد .

[ویرایش] ورودی جدید به زمین

جایگاه جنوبی الدترافورد جایگاه اصلی آن محسوب می‌شود که نیمکت مربیان جلویش قرار گرفته و مدیران ـ اتاقکهای پلیس ـ رستورانهای لوکس و صندلی‌های مسوولان اجرایی در آن واقع شده‌است .

شیب این جایگاه اندکی کمتر از جایگاههای دیگر است . ۲۰ ردیف اول صندلی‌های ورزشگاه در هر چهار سمت آن پایین تر از سطح خیابان‌های اطراف الدترافورد هستند . جایگاه جنوبی کمتر از تلویزیون دیده می‌شود ، چون دوربینها در آن تعبیه شده‌اند و جایگاه‌های دیگر را نشان می‌دهند . راهروی ورودی بازیکنان به زمین از وسط جایگاه جنوبی می‌گذرد . راهروی قدیمی که از گوشه جنوب غربی زمین می‌گذشته هموز حفظ شده و برای مناسبتهای ویژه و تورهای دیدار از ورزشگاه باز می‌شود .

جایگاه شرقی ورزشگاه به جایگاه « ساعـت » معروف است زیرا در گذشته یک ساعت عظیم بالای آن قرار داده بودند که وقت مسابقه را نشان می‌داد . اما امروزه ۲ ساعت الکترونیکی و ثبت نتایج بزرگ در دو گوشه شمالی قرار گرفته‌است . تماشاگران تیم مهمان و افراد معلول عمدتاً در این جایگاه مستقر می‌شوند .

[ویرایش] توسعه جایگاه‌ها تا سال ۲۰۰۰

کار گسترش الدترافورد اواخر دهه ۹۰ دوباره شروع شد و در ژانویه سال ۲۰۰۰ گنجایش ورزشگاه به ۶۱ هزار صندلی افزایش یافت . بیرون ورزشگاه نمایی شیشه‌ای دارد که به ساختمان‌های اداری مدرن بی شباهت نیست . در این قسمت مجسمه « سرمت بازبی » مربی فقید تیم فاتح جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۶۸ و پلاک‌های یادبود بازیکنان تیم که در سانحه هوایی جان خود را از دست دادند به چشم می‌خورد . جایگاه غربی ورزشگاه همواره به هواداران سرسخت منچستر یونایتد اختصاص داشته که حداکثر ۲۰ هزار نفر در آن قرار می‌گیرند .

کار گسترش جایگاه‌های ورزشگاه در سال۲۰۰۰ به پایان رسید و تعداد صندلیها به ۶۸۲۱۷ رسید . از نکته‌های جالب درباره این ورزشگاه یکی این است که جایگاه خانوادگی هم دارد که درون جایگاه بزرگ غربی است .

[ویرایش] الدترافورد ۹۶ هزار نفری

برنامه توسعه ورزشگاه الدترافورد هنوز به پایان نرسیده‌است . مهندسان طرحی را پیشنهاد داده‌اند که براساس آن گنجایش الدترافورد به ۹۶ هزار صندلی افزایش خواهد یافت . برای اجرای طرح جدید جایگاه جنوبی باید مرتفع شود و ۴ گوشه ورزشگاه نیز ارتفاع بگیرد تا صندلی‌های بیشتری در آن نصب کنند . اما برای توسعه ورزشگاه باشگاه باید حداقل ۵۰ ساختمان بزرگ اطراف آن را خریداری و تخریب کرد که نیاز به سرمایهٔ زیادی دارد . درهر حال مدیریت این باشگاه اعلام کرده‌است که مصمم به انجام این کار است .

آخرین دیدار مهم اروپایی که الدترافورد آن را میزبانی کرد، بازی بین دو تیم ایتالیایی میلان و یوونتوس در جریان فینال جام باشگاه‌های اروپا بود. این بازی با برد میلان به پایان رسید .


::ظرفیت ورزشگاه الدترافورد به ترتیب سال

سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۹: ۸۰ هزار نفر

سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۰: ۶۷ هزار نفر

سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۴: ۶۵ هزار نفر

سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰: ۶۰ هزار نفر

سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸: ۵۸ هزار نفر

سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰: ۴۸ هزار نفر

سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴: ۴۵ هزار نفر

سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶: ۴۳ هزار نفر

سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹: ۵۵ هزار نفر

سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱: ۶۱ هزار نفر

سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵: ۶۸ هزار نفر

سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷: بیش از ۷۶ هزار نفر

نوشته شده توسط:نیما هاشمی راد

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ : Nima Shayan

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • کلا" نظرتون درباره وبلاگ چیه؟





نویسندگان

کلمه ای برای جستوجو بنویسید:

Google Yahoo MSN

p30java /a>